Szkoła Podstawowa nr 51 w Szczecinie

Szkoła Podstawowa nr 51 w Szczecinie

im. prof. Stanisława Helsztyńskiego

Pedagog podpowiada

Pedagog Gabriela Chmielewska podpowiada
Co zrobić, by zbudować wyższą samoocenę
postrzeganie siebie?

Najbardziej podatne na budowanie takiej samooceny dziecko jest w wieku do pięciu lat. Jednak nie ma sytuacji, że jest już za późno. Wysoką samoocenę można budować zarówno u dziecka jak i u dorosłego.

Poniżej wymieniam kilka ogólnych sposobów na budowanie wyższej samooceny. Te sposoby powinny stać się naturalne a właściwie powinny być nawykiem, jeśli chcesz, by Twoje dziecko było pewne siebie i miało wysoką samoocenę.

Jeśli nie są u Ciebie codziennością a zaczniesz je stosować z czasem będą naturalne.

Akceptacja dziecka.

Dziecko musi poczuć się akceptowane takim, jakim jest.

To ogromny dar dla dziecka jak będzie czuło się akceptowane i nieoceniane. Krytyka konstruktywna, o której pisałem wcześniej opiera się na takiej akceptacji.

Twoje dziecko musi tez czuć, że ma wsparcie w Tobie. Jak coś pójdzie nie tak musi wiedzieć, że to oparcie w Tobie ma.

Nie znaczy to, że Ty rozwiązujesz za niego wszystkie problemy, bo nie o to chodzi. Takie zachowanie prowadziło do skrajności w drugą stronę i braku samodzielności.

Przez wsparcie rozumiem dawanie mu wskazówek, jak ma sobie radzić z problemem i nie mówienie mu nic negatywnego na jego własny temat.

Bardzo dobrze wyczuwają emocje i atmosferę, jaka panuje w domu. Jeśli rodzice ciągle odczuwają te negatywne emocje – chodzą smutni lub źli, nie uśmiechają się itd., to ono będzie myślało, że to z jego powodu lub, że ono coś zrobiło i to jego wina. Dzieję się tak, dlatego, że rodzice często rozładowują te emocje na dziecku, które znajdzie się w ich zasięgu. Ono wtedy myśli podświadomie, że jest przyczyną tych emocji lub tego konfliktu, jeśli np. jest kłótnia.

Ważne jest by dziecko widziało swoich rodziców, jako szczęśliwych. Będzie wtedy do nich często przychodziło i będzie się tworzyła unikalna więź.

 

Dziękuj swojemu dziecku.

Również ważne jest, by dziecko słyszało od swojego rodzica słowo dziękuję.

Dziękuj za wypełnienie swoich obowiązków, za pomoc Tobie itd.

Każde dziękuję dla Twojego dziecka sprawia, że ono czuje się bardziej doceniane i znaczące.

A ich samoocena wzrasta.

Niektórzy nie dziękują dzieciom uważając, że one i tak muszą wykonać polecenie rodzica a podziękowanie mu oznaczałoby słabość dorosłego. A to bzdura. Relacja z drugim człowiekiem nie może być monologiem, a powinna opierać się na wzajemności i współzależności.

 

Pochwała dla dziecka

Chwalenie dzieci również podnosi ich samoocenę.

Pewność siebie dziecka określa to, w jakim stopniu czuje się godne pochwały. Pochwały sprawiają, że czujemy się pewniejsi siebie, znika lęk przed nieznanym i chętniej stawiamy czoła nowym wyzwaniom. Dziecko, które jest chwalone również czuje większe uczucia w stosunku do rodziców.

Pochwały powinno być więcej niż krytyki. Zazwyczaj to ta krytyka występuje częściej. Tak często, że później staje się nawykiem.

Mów mu jak świetnie sobie radzi, a czasem powiedz, że jesteś szczęśliwy(a) i dumny(a), że ono jest Twoim dzieckiem.

Nawyk pochwały również trzeba w sobie wyrobić, by było go znacznie więcej niż negatywnej krytyki.

 

Poświęcanie uwagi

Każde dziecko takiej uwagi wymaga od swoich rodziców.

Dziś wszyscy mamy mało czasu i ciągle coś nas goni. Jednak, jeśli nie będziesz poświęcał/a uwagi dziecku, to ono znajdzie sobie kogoś, kto tę uwagę będzie mu poświęcał.

Spędzając czas z dzieckiem, poświęcaj mu ten czas, aby czuło się ważne w Twojej obecności. Niech wie, że go słuchasz, bez przerywania, i że ono tez może coś powiedzieć a dla Ciebie ważne jest to, co ono mówi i myśli.

Jeśli zamiast spędzać czas z dzieckiem będziesz np. oglądać telewizje albo poświęcać ten czas znajomym, to ono pomyśli, że Ci znajomi albo ta telewizja jest ważniejsza niż ono samo. A to kolejny krok do niskiej samooceny.

Poświęcanie dużej ilości uwagi, pozwoli czuć się dziecku ważnym w Twoim życiu. Dzięki temu samoocena idzie do góry.

W przypadku dzieci z niską samooceną myślą one raczej, że są ciężarem dla rodziców niż ważnymi osobami dla nich.

Każdy kontakt z rodzicem powinien być przyjemnym doświadczenie. Wyjątkiem są zachowania niepożądane, za które należy się kara. Ale to już inna sprawa.

 

To, co powyżej wymieniłam, bardzo pozytywnie wpłynie na wysoka samoocenę. Pamiętaj, że nie zmienisz wszystkiego od razu, w zależności jak niska ta samoocena była do tej pory.

Ważne jest by budować ją jak najwcześniej, ale tak jak mówiłam wcześniej: nie ma sytuacji, że jest już za późno. U każdego można takie postrzeganie siebie zmienić.

Ważny jest czas jaki poświęcisz na budowanie takiej samooceny.